2010 i fem personar

Eg hermar etter Mariell (Hjartesmil), men det var ein så fin måte å oppsummere året på, at eg kunne ikkje dy meg.

Sissel. Snille, vakre, søte Sissel. Vi har kjent kvarandre sidan fyrste klasse på vidaregåande, men det var ikkje før i år, då ho budde og studerte i Førde, at vi verkeleg vart venner. Vi har ledd saman, grått saman, gått oss vill i Praha saman, snakka mykje om gutar og kjærleik og forelsking, også har vi drukke oss fulle saman. På avsluttingsfesten (Grisefesten) før jul, skreiv Sissel tale til meg. Den skreiv ho på ein serviett, men turte ikkje lese den høgt, så ho berre ga meg servietten. Det er det finaste nokon har nokon sinne gjort for meg, og vi sto på scena på nachspielet, medan folk dansa kring oss, og klemte og gråt litt for vi er så glade i kvarandre, og kan ikkje tenke oss ei verd der vi ikkje er vener. Vi skal til Rhodos i sommar, og vi veit begge to at vi skal vere vener til vi er femognitt år gamle og sit i rullestol på eldresenteret på Eid og mimrar demente til kvarandre om den gongen vi gikk fulle ned over gata i Praha, berre vi to, og sang min første kjærlighet så høgt vi berre klarte.

Janne. Blidare, finare, snillar, meir omtenksom jente trur eg ikkje det fins her i verda. Janne er jenta som aldri mistar motet, ho som trøstar deg når du er lei deg og avsluttar med, nei du Kølla, det er rart med det altso. Vi snakkar om alt, om gutar, kjærleik, sex, kaffi, arbeid, livet, økonomi, mote, teite folk, fine folk, morosame ting og triste ting. Vi covra det lett. Humor, kaffi og ein god dose sjølvironi er viktige nøkkelord i våre samtalar. Eg og Janne vart kjendt i 2008, då vi byrja i same klasse, og sidan då har det gått i eitt. Då ho slutta på skulen i haust visste eg ikkje kvar eg skulle gjere av meg, eller kva eg skulle gjere, eg kjende meg litt forlatt – men det gikk likevel, vi snakka like mykje, drakk like mykje kaffi og skulen, vel, den gikk ingen plass.

Veronika. Eg vart kjent med denne vakre skapningen i vår, då eg tusla ned på Peppinos og spurte om ho kunne klippe meg. Veronika er frisørlærling skjønnar du, og den beste frisøren ein kan finne. Eigentleg er det ganske rart at vi ikkje vart kjent før i år, for Veronika er bestevenn med både Janne og Sissel. I sommar inviterte ho meg i gebursdagen sin, og eg var kjempesmigra, for vi kjente ikkje kvarandre så godt, og likevel ville ho at eg skulle komme. Etter det har vi drukke litervis av kaffi saman og tømt sjelene våre til kvarandre, nesten i alle fall. Ho er den personen som alltid tenker på andre fyrst, omtenksom, snill og kjempemorosam! Eg er utruleg glad for at eg vart kjent med ho, og det er merkeleg å tenke på at vi berre har kjent kvarandre i eit halvt år. crazy man.

Kristin. Kristina og Kristin. Kristin og Kristina. Bestevenner sidan barneskulen, gjennom familiekriser, personlegekriser, oppturar, nedturar, ungdomsskulen, vidaregåande, kjærestar og alt. Når livet er dritt og ingenting er bra, då ringer eg Kristin, og vise versa. Ingen kan gi ein håplaus situasjon perspektiv, som Kristin. Ringenes Herre, Underworld, Nesjar og Vågaprins. Vi er liksom familie, fjernadoptert familie. Slik er det berre.

Tiril. Superhelten min, som er superhelt på den andre sida av jordkloda. Vi flytta begge til Flatraket same året, og har vore samansveisa sidan den tid. I vår har vi ti års jubileum og det er ganske fint, for då kjem ho heim igjen frå USA, og då er ho atten år og vi kan feire det på skikkeleg. Vi har funne på så mykje rart gjennom åra, alt frå ein ekstrem WITCH fasinasjon til 24 timers Charmed og Supernatural maraton. Vi skypar kvar veke, så og sei, og då er det nett som om vi er same rom og USA berre er ein liten plass i Noreg.

Off, eg føler eg burde nevne så mange fleire, det er så mange fine folk de berre er nødt til å møte. Nina, Lene, Frank, Viviann, Elise, Andrea, Sofie, Yngvild… men det får vere til ein annan gong. Til no vil eg berre sei God jul til alle saman, håper de fekk alt de ønskte dykk og at de kosa dykk gløgg ihjel (men ikkje slik heilt ihjel).

Har de nokre venner som var med på å gjere 2010 til eit supert år, eller i alle fall eit mykje betre år enn det hadde vore utan dei? Fortell meg om dei, eg er nysgjerrig. Vener er det viktigaste i heile verda.

2 Comments

Filed under Viktige ting

2 responses to “2010 i fem personar

  1. John Bolen!

    Du glømte meg -.-‘

    Fantastisk syste… blahblahblah… Takk for Skipper’n Boxeren min! <3<3
    Skal bruke den maasse!

  2. For et vakkert innlegg! Vennene dine virker ganske så fantastiske🙂 Ha en fin jul videre!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s