tidleg morgon, gryande dag



klokka er o7.01 og mobilen min ringer for å vekke meg. det byrjar stille, med små dur og dunk som seier dam dum dam, og så byrjar ei dame å synge it’s morning! og slik held det på to tre gongar før det tar verkeleg av. har eg ikkje vakna av dam dum dam-en til då, er det fullt fyrverkeri med babapabapabapabapa it’s morning, bapabapbapabapaba it’s morning, bapabapabpabapa beautiful day, bapabpa it’s a beautiful day! det er kanskje verdas mest irriterande vekkjerklokke, og når den ringer har eg mest lyst til å kaste den hardt i veggen, slik at den aldri spelar desse grusome, småsure notane igjen.

men eg kan ikkje. eg kan ikkje øydelegge nok ein mobiltelefon (det er eit under at denne har overlevd sidan jul, til og med etter vassbadet den hadde i mars), og dessutan er dette den einaste vekkerklokka eg greier å ta seriøst. ikkje fordi den seier at det er morgon, det forstår ein jo ganske så fort av lyset utanfor eller det faktum at no ringer mobilen. men på grunn av den truande undertonen i stemma til sangerinna. ho syng ikkje berre it’s morning, det er ikkje berre it’s a beautiful day, nei, det er no er det morgon og du må sjå til å dra deg ut av senga. og dersom du ikkje gjer det, så skal eg plage deg til vannvidd med mine elektronisk-skapte beat og manipulerte stemme. det er vakn opp, eller kjenn min vrede. så då gjer eg jo det.

eg skrur på lyset, sett på p3 morgon og gjer meg klar til å velte ut av senga med eit gedigent dunk. men ikkje heilt endå. først må eg ligge i to minutt og berre kjenne litt på at det er ein ny dag og at eg har tidlegvakt akkurat denne nye dagen. så ringer mobilen igjen, noko som forårsakar eit par ikkje så vakre ord frå min ellers så vakre munn (eller, ja..). det er ikkje vekkerklokka, men mamma, som står nede på kjøkkenet og berre lurte på om eg hadde greid å vakne av meg sjølv. eit sukk, eit gjesp og eit småirritert ja seinare, og eg er på føtene. litt lik bambi på isen, men ikkje heilt.

eg opnar balkongdøra på rommet for å få litt frisk luft, det regnar. hardt og jævlig og i motvind. og eg tenker at det kanskje er ein beautiful day ned i der sangen blei spelt inn – men her, i ytre nordfjord, i det som kanskje kan forklarast som sjølve nexisen av nord-vestlandet, toppen om du vil, her er det faen meg ingen beautiful day, og det pleier det heller ikkje å vere. eg er som regel ikkje tilsnakkande før min første kopp kaffi, skjønnar de, og før den kjem på bordet er som regel alt i verda berre svart og vondt og for å plage meg personleg.

men eg får meg kaffi, og eg lagar smoothie og kokar te og laffar rundt i pysjbukse og kosegenser medan eg smakar litt på dagen gjennom eit nyfunne kaffifilter. det er jo tross alt berre litt høstregn… eg bur jo tross alt i ytre nordfjord, det er september og dessutan er regn ganske så fint i grunn. ja… slik er det nok.

så eg steller meg og pakkar sekken, tar med meg nokre stykker av gårsdagens heimelaga pizza som niste og spør veslebror på ti om det er noko eg skal hjelpe han med før eg går. om han har gjort leksene sine? pakka niste? hugsa gymkleda? og så går eg ut. godt polstra i svart regnbukse frå 2007 og ei blårutete boblejakke, som eigentleg er nina si, men som eg har gløymt å levere tilbake. det er på med hjelmen, kickstarte mopeden og så er vi on the road again. det er lyst, eg ser vegen, og, herregud, det smådryp jo berre.

tjue minutt seinare er eg framme på jobb. gjennomvåt, kald og med blå lepper. småregnet fann att styrken sin. eg skiftar genser og kokar kaffi, gjer klart alt eg treng for vakta og går gjennom den nye turnusen min. den er hard, men det skal gå. berre eg får tatt sertifikatet, så skal alt gå… eg sukkar og set meg ned i stolen, gjespar litt og tenker at eg snart må byrje å koke meir kaffi. på radioen er hellstrøm på besøk hjå ronny for å sjå kva han har i kjøleskapet, og dessutan er live tilbake på p3 morgon. eg tenker det er fint, finta at ho er tilbake. universet får tilbake litt av balansen sin av det. og dagen i dag, den er jo fin i grunn den óg, regn og forfrosne fingrar til tross. det har jo tross alt sin sjarm det også.

translation:
my morning was, bad, worse, improving for the better. but i think that is how every morning is in general. 

8 Comments

Filed under Kvardagen, Skriverier og tekstar og slikt.

8 responses to “tidleg morgon, gryande dag

  1. åå liker sånne hverdagstekster – fint skrevet som alltid.

  2. Fine ord, fin tekst.
    DU er fin!

  3. regndrope

    bra skrive!

  4. Kjempefint.❤

    Og den vekkerklokken er sinnsykt irriterende!

  5. Et aldeles nydelig innlegg, Kristina! Bokmerkes right away

  6. Koste meg når jeg leste dette! Utrolig bra skrevet:)

  7. / Åh, jeg håper virkelig du har rett! Det slo meg liksom i dag at jeg drar om 8 dager, og jeg har så enormt mye å gjøre + at jeg ikke har startet på bildet enda D: Jeg skal starte på Arts University College at Bournemouth😀

  8. Åh, det er egen kunstart det du gjorde der; – å skrive om hverdagen på en slik måte at den blir så mye mer enn hverdag, selv om den jo fremdeles bare er hverdag.

    (Noe som ikke er en kunstart er å være verdens dårligste bloggleser. Lese yndlingsbloggene sine bare en gang hvert jubelår, for å så bare kommentere i overtrøtt tilstand (ja, overtrøtt klokka 22.33, det sier vel noe om min hverdag)).

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s